Dat is de naam van de berghut waar we 2 nachten zullen verblijven tijdens onze tocht op de “Mount Olympus”. We gaan in September namelijk voor de eerste keer een bergbeklimming doen. De wandeling, die deel uitmaakt van de bekende E4-route, leidt ons van Prionia (1100m) naar Spilios Agapitos (2100m). De volgende ochtend gaat het dan verder naar de top: “Mythikas“, gelegen op 2900m.

Tijdens deze wandeling krijgen we een mooi stukje Griekenland te zien en dan is ook meteen de toon gezet voor de rest van onze reis. Gedurende 2 weken gaan we rondreizen in Griekenland. We maken allereerst kennis met het vasteland, na Mt. Olympus bezoeken we de wereldberoemde kloosters (en UNESCO cultureer erfgoed) van Meteora. Vervolgens reizen we door naar Athene alwaar ons de ferry wacht naar het prachtige eiland Ikaria. Ja, dat was ons zó goed bevallen in Mei dat we niet konden wachten om terug te keren. We verblijven weer een 5-tal dagen op het eiland om te genieten van het prachtige landschap, het heerlijke eten en de gastvrije bevolking. Onze laatste dag brengen we dan nog in Athene door alvorens we weer terug naar ons Belgenlandje vliegen.

The Metéora (Greek: Μετέωρα, “suspended rocks”, “suspended in the air” or “in the heavens above” – etymologically similar “Meteorite“) is one of the largest and most important complexes of Eastern Orthodox monasteries in Greece, second only to Mount Athos.

Het voorbereidingswerk zit er ongeveer op, dus nu rest ons enkel nog het aftellen! Uiteraard houden we jullie verder nog op de hoogte…

Links:

http://www.mountolympus.gr/
http://whc.unesco.org/en/list/455

Ikaria was echt een paradijs, een heerlijk Grieks eiland met prachtige natuur, lekker eten, mooie wandelingen, gezellige inwoners en…raar maar waar, weinig toeristen!
Omdat beelden veel meer zeggen hieronder een selectie van onze reis. Wij gaan alvast nog een keer terug!

Previous

Viewing images 1-9 of 57

Next

Previous

Viewing images 1-9 of 57

Next

Het is weer zover, onze laatste grote reis dateert weeral van Mei vorig jaar, maar vandaag mochten we het stof van onze “backpack” blazen. Naast de gewoonlijke inpakroutine hebben we ook dit jaar weer een vulkaan die wat lastig doet. Vorig jaar strooide de Eyjafjallajökull roet in het eten, dit jaar is het echter zijn broertje met een iets gemakkelijke naam; Grimsvötn. Als alles goed is dan zullen we hier wel weer geen last van hebben. Op de laatste satellietbeelden ziet het er voor morgen alleszins al weer een stuk beter uit in Europa.  Maar goed, misschien wat meer informatie over onze reis.

…arguably the most magical of the norheastern Aegean Islands. It’s dramatic and varied terrain comprises deep, forested gorges, rocky moonscapes and hidden beaches where aquamarine waters gently lap, while the bare, sloping hills of the surrounding islands overlap across the horizon. running elliptically into a lobster-rich sea.

Zo wordt Ikaria prachtig beschreven in de Lonely Planet©. Als alles goed gaat vliegen we donderdag naar Athene, alwaar we een nachtje zullen blijven. De volgende ochtend zouden we volgens de planning dan een ferry moeten vinden die ons naar Ikaria brengt, een 7-tal uur varen. Na enkele dagen op Ikaria vliegen we dan terug naar Athene, overnachten we nog en dan weer huiswaarts. Geen lange rondreis deze keer, maar tijd voor wat ontspanning.

Als ik één van de redenen mag noemen waarom ik reizen zo geweldig vind dan is het wel de kennismaking met vreemde eetculturen. China was ongetwijfeld de grootste schok. “De chinees” van hier in’t straat is absoluut niet wat je moet verwachten als je naar China gaat. Uiteraard kloppen de grootste clichés over rijst & bami wel, maar verder lijkt de Chinese keuken niet erg op wat wij hier gewend zijn.

De “streetsnacks” in beijing waren een van onze eerste kennismakingen met het echte eten van ginder. Het kost wel wat moeite om de recepten te vinden, maar ondertussen ben ik trotse eigenaar van een recept om chuanr (串儿) ta maken!

huanr, sometimes referred to as chuan, (Chinese: 串儿, pinyin: chuànr; “kebab”; كاۋاپ kawap in Uyghur) are small pieces of meat roasted on skewers. Chuanr originated in the Xinjiang province of China and in recent years has spread throughout the rest of the country, most notably in Beijing, Tianjin, and Jilin where it is a popular street food. It is a product of the Chinese Islamic cuisine of the Uyghur people and other Chinese Muslims.

Wil je het zelf eens proberen? Het recept:

• 6 deelen komijnpoeder
• 3 delen chilipoeder
• 3,5 deel paprikapoeder
• 2 delen venkelpoeder
• 1 deel gember
• 3 delen suiker
• 2,5 deel MSG (vetsin)

De vetsin kan je eventueel ook vervangen door zout, maar dan heb je wat minder nodig denk ik.

Eerst snijd je je vlees (rund / lam / kip) in langwerpige blokjes, niet te dik zodat ze mooi op een saté passen. Vervolgens overgiet je je vlees met wokolie, een paar druppeltjes sesamolie en meng je de helft van het kruidenmengsel hierdoor.
Best kan je deze mix een dagje in de koelkast laten marineren.

De dag daarna gaan de satés op de bbq. Als ze op de bbq liggen strooi je er nog een laagje kruidenmengsel over.

!!! Dit is overigens een serieus pikant gerecht !!!

Bronnen: Wikipedia

Zoals elk jaar houden we ons in Januari vooral bezig met het uitzoeken van onze reizen voor het komende jaar. Ondertussen zijn we al gewend om gedurende deze maand vele avonden door te brengen op sites waaronder; “cheaptickets”, Connections e.d. Dit jaar viel het ons echter meteen op dat de prijzen van de vluchten toch wel wat hoger lagen. Vluchten naar China blijven betaalbaar maar de rest was niet meteen goedkoop te noemen. Nu zijn we uiteraard wel fans van China en willen we daar nog graag naartoe, we hadden vooraf wel besloten van eens een jaartje iets anders te doen. Volgende opties kwamen naar boven.

• Westkust Amerika
• Thailand
• Cambodja
• Indonesie
• Zuid Afrika
• …en uiteindelijk Griekenland!

Voor een spotprijs vonden we vluchten naar Griekenland, niet 1x maar 2x! Zowel in Mei als in September gaan we Griekenland nog een keer verkennen. Het eilandje “Ikaria” was onze eerste keus. Het eiland behoort (samen met Samos) tot de Noord-egeïsche eilandengroep en is een van de minst toeristisch ontwikkelde eilandjes van Griekenland. Ideaal dus voor een weekje rust en enkele mooie wandelingen. Want ook al beslaat het eiland maar een goede 250km², het herbert wel enkele bergen van om & bij de 1000m. Dat levert uiteraard spectaculaire landschappen op.

Ikaria (Grieks: Ικαρία), plaatselijk Nikaria of Nicaria (Νικαριά), vroeger: Doliche (Δολίχη) ) is een Grieks eiland ongeveer 19 km ten zuidwesten van Samos (Noord-Egeïsche Eilanden). Bestuurlijk hoort het eiland tot het departement (nomos) Samos.

In September doen we er nog een schepje bovenop. Aangezien we onze rugzakken toch elk jaar wel even willen bovenhalen gaan we dan 2 weekjes rondtrekken in Griekenland. We bezoeken o.a. Mount Olympus vanwaar Zeus de bliksem liet neerdalen, Meteora; enkele spectaculair geplaatste kloosters & we sluiten ook deze vakantie af met een eilandje…naar keuze.

Dit jaar dus geen verre reis, maar daarom zal het niet minder mooi worden!

Bronnen: Wikipedia

Hier zitten we dan momenteel, te wachten op het einde van deze – alweer geweldige – reis! Over een uurtje of 2 gaat het richting luchthaven en dan morgenochtend (Belgische tijd) komen we weer aan in ons Belgenlandje.

Over gisteren valt er niet erg veel te vertellen. Een dagje op luchthavens en vliegtuigen en een spijtig afscheid van het zuiderse Jinghong. Het was wel leuk om weer terug in Beijing aan te komen, we beginnen ons hier intussen zelf wel wat thuis te voelen. We kennen de weg een beetje en we worden vooral als vrienden ontvangen.

Vanmiddag zijn we dan ook met de eigenaar van het hostel op restaurant geweest. Het hostel hier draait wel erg goed en hij wil volgend jaar zelf graag Europa eens bezoeken. Een gezellige namiddag beleefd dus!

Tot in Belgie!

Zo, het is al weer 2 dagen geleden. Gisteren konden we even niet op internet maar vandaag dus dubbel zo veel foto’s! Spijtig genoeg is het hier alweer onze laatste avond want het is hier wel geweldig eigenlijk.

Gisteren zijn we naar de “Mandian waterfall” geweest, we wisten opvoorhand dat we van de waterval niet te veel moesten verwachten en dat het vooral om de tocht er naar toe ging. Dat was absoluut niet gelogen. Om aan de waterval te geraken moest je een dik uur door het regenwoud, er liep wel enigsinds een pad maar onze gids vond dat niet leuk genoeg en besloot om ons door de rivier te sturen. Zo bereikten we al klauterend de waterval. Een van de meisjes van het hotel was ook meegegaan zodat ze haar engels wat kon oefenen, en wij ons chinees. Ze had voor ons overheerlijke bananencake bij. Na de picknick ging het dus terug naar het hotel en tegen de avond hebben we eigenlijk niets meer gedaan dan in onze hangmat gehangen…geweldig toch? ‘s Avonds hebben we dan nog in het hotel gegeten, samen met 2 zwitserse meisjes en de eigenaar van het hotel. Het avondmaal bestond uit een buffet van lokale specialiteiten, om duimen en vingers bij af te lekken.

Vandaag gingen we dan een wat meer toeristisch pad op. We vertrokken deze ochtend vroeg richting “Wild Elephant Valley”. Bleek dat dit echt wel een val voor Chinese toeristen was. Volgens mij zitten er al 10-tallen jaren geen wilde olifanten meer in dit gebied, het lijkt meer op een pretpark eigenlijk. Hoe graag ik ook pretparken doe, dit was niet echt geweldig. Na eventjes zoeken hadden we toch nog enkele verlaten wandelpaden gevonden door het woud en hebben we nog enkele apen kunnen ontdekken. Olifanten hebben we echter alleen maar aan de ingang gezien, tamme dan toch.

Vanavond word er nog eens speciaal voor ons gekookt, gegeten word er hier ook aan een lange tafel met de eigenaar en eigenares, echt heel leuk.

Morgenmiddag vliegen we weer richting Beijing waar we allereerst nog een nachtje zullen slapen en dan een dagje opzoek gaan naar koopjes. Souveniertjes, thee…ons (chinees) geld moet op! Misschien horen jullie ons overmorgen nog wel even! Anders tot in Belgie

Yorgo & Evi

Zo, we hebben ondertussen weer een goede 1000km achter de rug en we zitten een stuk zuidelijker, en dat merken we ook. Toen we gisteren landden waanden we ons meteen in de tropen. Hier in Xishuangbanna of ook wel kortweg “banna” genoemd waan je je meteen in de jungle, door het klimaat en mede door de begroeiing. Het is hier werkelijk prachtig!

Gisterenavond werden we vorstelijk onthaald aan de luchthaven, onze chauffeur zette ons af bij “Yourantai”, onze verblijfplaats voor de komende 4 nachten (helaas maar zo weinig). Hier aangekomen kwamen er meteen 3 mensen aan, 2 om onze bagage te dragen en de gastvrouw om ons rond te leiden. Onze kamer, “the riverview cottage” kijkt uit over de mekong rivier. Eigenlijk slapen we een beetje onder de sterrenhemel, de kamer is namelijk niet volledig gesloten, onze badkamer is bijvoorbeeld een soort tuintje. Heerlijk om hier ‘s ochtends wakker te worden met al het vogelgezang.

Vandaag hebben we Jinghong, de nabijgelegen stad even bekeken, erg rustig om een Chinese stad te zijn. Er heerst hier echt een Zuiders gevoel, dat kan ook niet anders met deze temperaturen. Het is hier bijna 40 graden en erg vochtig. Na onze wandeling zijn we even met onze voeten in de rivier gegaan en hebben dan bij gebrek aan zwembroek (niet bij op de wandeling) maar even een frisse douche genomen.

En dan gaan we zo even opzoek naar wat eten. Leuk detail, ook dat is hier weer helemaal anders, maar het ziet er erg lekker uit! Hieronder alvast wat foto’s. Morgen gaan we trouwens een tocht door de jungle maken…

Yorgo & Evi

een pretpark te bezoeken was te groot! Aangezien we best wel wat dagen hadden hier in Chengdu besloten we deze ochtend om een bezoekje te brengen aan Happy Valley Chengdu. Vorig jaar bezochten we al de variant in Beijing. Wel waarschijnlijk alleen maar interessant voor de mede coaster-fanaten, maar ze hebben hier best wel wat leuke banen staan. Waaronder een Intamin (zwitsers) Mega-lite coaster, een S&S powershot, vekoma mine-train & een Vekoma (Nederlands) custom SLC. Er is trouwens maar 1 ding erger als een SLC in Europa, dat is eentje in China, hier laten ze hem nog harder rammelen.

Misschien nog 1 leuk detail: we hadden de achtbanen ongeveer voor ons alleen in dit park. Zo hebben we de intamin een stuk of 8 keer kunnen doen, een aantal keer kunnen blijven zitten en enkele chinezen geleerd dat het toch niet zoooooo erg is om je handen in de lucht te steken op een achtbaan! Super dagje!

Genoeg over achtbanen gepraat.

Morgen zit ons verblijf hier er weeral op, in de namiddag vliegen we naar Xishuangbanna. Dit ligt in het uiterste Zuiden van China, tegen de grens van Laos. Hier zou de vegetatie wat tropischer moeten worden en zouden we eventueel ook olifanten kunnen zien. Omdat dit alweer de laatste stop is voor Beijing (en thuis dus) gaan we hier toch ook wat proberen te relaxen. Hier hebben we opvoorhand een mooi “resort” geboekt in handen van een zwitser. Hopelijk is het allemaal even mooi als verwacht! Daar horen jullie overmorgen wel weer meer van.

Yorgo & Evi

Na een dagje rust voelden we ons vandaag wel weer klaar voor een bustochtje, deze keer echter (gelukkig) maar 2 uur. We zijn vandaag naar Leshan getrokken voor de “Great Buddha”, iets wat er vorig jaar was overgeschoten. Zoals de naam doet vermoeden kan je daar een grote boedha vinden, eentje van 70 meter hoog namelijk. Daar komt ook nog eens bij dat het beeldje UNESCO wereld erfgoed is. Dat zijn dus de ideale ingredienten voor een meute Chinese toeristen! Hoewel het beeld enorm groot en knap is was het dus vooral dringen om er ook maar een glimp van op te vangen, maar toch wel de moeite om gezien te hebben.

Gisterenavond zijn we ook nog naar de Sichuan Opera geweest, de show was gelukkig wel lichtjes aangepast aan toeristen. De weinige stukjes met zang waren nu ook niet meteen mijn ding. We werden echter wel aangenaam verrast door o.a. het mime-spel, de “changing faces”, het poppenspel, schaduwenspel en de erhu speler (de chinese variant van de viool). Kortom een erg geslaagde avond!

We hebben ons vandaag na een dikke week ook eens laten verleiden door Westers eten, ik ben dus nog aan het nagenieten van mijn spaghetti bolognaise en Evi van haar hamburger met frietjes… Dat kan toch smaken na al die Chinees hoor!

Dan nu iets in de aard van “beelden zeggen meer dan woorden”…

Yorgo & Evi